Billy Sanders był jednym z największych talentów australijskiego żużla i ulubieńcem kibiców w Ipswich. Za uśmiechem, sukcesami i sportową charyzmą krył się jednak człowiek, który coraz gorzej radził sobie z emocjami, stratą i samotnością.
W zielonogórskim żużlu są daty, które działają, jak nagłe ukłucie. Na pewno należy do nich 24 marca 1993 roku, kiedy środowisko speedwaya obiegła wiadomość o śmierci Andrzeja Zarzeckiego. Miał ledwie 22 lata. Był jednym z najzdolniejszych zawodników młodego pokolenia. Kimś, kto dopiero zabierał się do poważnej kariery…
Jeździła jak facet: bezkompromisowo, odważnie i przede wszystkim cierpliwie. W szowinistycznym rajdowym świecie dokonała niemożliwego i zdobyła tytuł wicemistrza świata w 1982 roku. A zaczynała bardzo niewinnie…
Na Stadionie Śląskim w Chorzowie panował tłok. Ludzie przeciskali się pomiędzy sobą, bo każdy chciał obejrzeć zawody. Była niedziela, 2 września 1973 roku. Trwały indywidualne mistrzostwa świata na żużlu.
Ludzie się dziwili. Jak to jest, że po ciężkim wypadku Robert Dados walczył o powrót na żużlowy tor, a potem próbował odebrać sobie życie. Ale depresja to podstępna choroba. Karmi się ciszą, myślami, samotnością. I atakuje znienacka.
Dowcip, czy próba spełnienia marzenia? Jak Hans Hayer wystartował w wyścigu Formuły 1, choć nie znalazł się na oficjalnej liście startowej.
Barry Briggs nie urodził się w miejscu, gdzie bije serce światowego żużla, ale szybko się tam znalazł. Przyjechał z Nowej Zelandii, miał kilkanaście lat, marzenia i wzór do naśladowania – Ronniego Moore’a. Reszta to już lata jazdy bez kalkulacji, starty na całym świecie, pomysły, które wyprzedzały swoje czasy, i sport, któremu poświęcił wszystko.
Lorenzo Bandini był kierowcą Formuły 1, który nie szukał sławy, ale zyskał ją. Ten skromny facet był podziwiany nie tylko przez kibiców, ale i wielkich motoryzacji, z Enzo Ferrarim na czele. Zginął tragicznie w 1967 roku podczas Grand Prix Monako…
12 grudnia 1959 roku. Tor Sebring International Raceway. Na ostatnich metrach morderczego wyścigu Australijczyk Jack Brabham wysiada ze swojego bolidu i pcha go w stronę mety. Kierowca zdaje sobie sprawę, że jeśli nie ukończy zmagań, może nie zdobyć tytułu mistrza świata Formuły 1. Pierwszego w karierze.
Historia Brawn GP jest jedyna w swoim rodzaju i prawdopodobnie nigdy nie zostanie powtórzona. Ekipa ta była w Formule 1 przez rok, wygrała mistrzostwo i została sprzedana. Nie byłoby tej historii, gdyby nie kryzys finansowy, przepisy aerodynamiczne i postać Rossa Brawna.