Ricardo Zamora? Geniusz, którego uśmierciły gazety

„Fake newsy” nie są współczesnym problemem. Na ten sprzed 85 lat złapał się nawet szef FIFA, Jules Rimet.

Ricardo Zamora

6 września 2022, 14:33

14 sierpnia 1936 r. „Ilustrowany Kuryer Codzienny” podał wstrząsającą wiadomość. Oto Ricardo Zamora, słynny hiszpański bramkarz, miał zostać rozstrzelany. W artykule czytamy (pisownia oryginalna):

„Wedle sensacyjnych doniesień ze źródeł węgierskich, słynny bramkarz hiszpański Ricardo Zamora, cieszący się międzynarodową sławą, rozstrzelany został przez hiszpańskie wojska rządowe za rzekome konszachty z powstańcami.Zamora nie jest jednak jedyną ofiarą reżimu madryckiego wśród sportowców. Milicja czerwona rozstrzelała bowiem również pierwszorzędnego piłkarza hiszpańskiego Tena II z klubu „Madryt” oraz sekretarza generalnego Canellasa z klubu „Espagnol”.Wiadomość powyższa, która w całym świecie sportowym wywarła olbrzymie poruszenie otrzymał z Hiszmanji piłkarz węgierski Berkessy od swego rodaka Platko, który wyjechał niedawno do Hiszpaniji w charakterze trenera hiszpańskiego. Okazuje się więc, że hiszpańska wojna domowa nie oszczędza nawet sportowców.”

Polska prasa w podawaniu tej informacji nie była odosobniona. Hiszpański dziennik „ABC”, już w lipcu 1936 r. donosił, że podziurawione kulami ciało Zamory zostało odkryte w dzielnicy Moncloa w Madrycie. Jules Rimet, szef FIFA, na wieść o śmierci wybitnego bramkarza na zbliżających się meczach planował uczcić jego pamięć minutą ciszy.

Prawda była jednak inna.

Czytaj też: Leigh Richmond Roose – pierwszy król przedpola

Uratowany przez kibica

Ricardo Zamora żył. Został jednak aresztowany za swoje poglądy. Wcześniej uniknął śmierci tylko dlatego, że mężczyzna, który otrzymał zlecenie zabicia bramkarza — tuż przed akcją — rozpoznał go. A że był kibicem Realu Madryt, zamiast wykonać zadanie, upuścił nóż i pocałował swojego idola. W więzieniu Cárcel Modelo de Madrid był traktowany przyzwoicie. Ponoć brał nawet udział w meczach i konkursach rzutów karnych organizowanych przez strażników.

W 1936 r. Zamora z powodu hiszpańskiej wojny domowej zakończył swoją międzynarodową karierę; na koncie miał wówczas 46 występów w reprezentacji. Uwięziony zdołał uciec i dzięki argentyńskiej ambasadzie dołączył do francuskiego OGC Nice. Tam zakończył karierę piłkarską.

Ricardo Zamora jest uważany za jednego z najlepszy bramkarzy w historii piłki nożnej fot. domena publiczna

Po zakończeniu wojny, 1 kwietnia 1939 r. wrócił do Hiszpanii, gdzie rozpoczął karierę trenerską. Przez siedem sezonów prowadził Atlético Madryt, znane wówczas jako Athletic-Aviación Club, zdobywając z tym klubem dwa tytuły mistrzowskie. Później przez zasiadł na ławce Realu Celta de Vigo (trzykrotnie), nieistniejącego już Deportivo Málaga i RCD Espanyol, drużyny swojego życia. Był także trenerem reprezentacji Hiszpanii w 1952 r. i dyrektorem technicznym La Salle Fútbol Club of Caracas w Wenezueli.

Trochę lat minęło, zanim Zamora faktycznie zmarł, 8 marca 1978 r.

Czytaj też: „Czarny Wrzesień” w Monachium

Tomek Sowa

Rocznik 1988. Z dziennikarstwem związany od 2010 roku, trochę z przypadku. Sport to dla niego sprawa najważniejsza... z tych mniej ważnych. Wierzy, że rywalizacja na arenach to nie tylko wyniki. To ludzie i stojące za nimi historie. Uwielbia pisać o przeszłości, o dawnych mistrzach, meczach i wielkich imprezach. Twórca bloga historiasportu.info. Autor książki „Lekko o atletyce”, a niedawno rozpoczął „zabawę” z podcastami. Prywatnie mąż i ojciec, a także wielki kibic Beskidu Godziszka – w każdej kategorii wiekowej.

piłka nożna