boks (strona 2 z 3)

11 grudnia 1981 roku Muhammad Ali ostatni raz wyszedł do ringu. Okoliczności pojedynku to jedno. Drugie to nieumiejętność Alego do pogodzenia się z końcem kariery i chorobą…

W ciągu ośmiu lat stoczył 72 bokserskie pojedynki. 59 z nich wygrał, 10 zremisował, a 3 zakończyły się bez decyzji. Jedna z nich zakończyła się tragicznie, dlatego postanowił, że już nigdy nie znokautuje przeciwnika. Mimo że posturą nie wzbudzał postrachu to gdy zaczynał wyprowadzać kombinację, rywale drżeli. Tak wielką miał siłę ten Jimmy Barry zwany „Małym Tygrysem”.

Muhammad Ali nie walczył, ponieważ odmówił wstąpienia do uwikłanej w wojnę w Wietnamie armii amerykańskiej. W mediach szczerze wyznawał, że „nie ma nic przeciwko Wietkongowi”. Postawa ta nie wszystkim przypadła do gustu. I jej konsekwencje sportowe były dla legendarnego boksera poważne: zawieszono mu licencję pięściarską i odebrano tytuł mistrza świata.

4 października 1934 roku w Bestwince, niedaleko Bielska-Białej, urodził się Zbigniew Pietrzykowski, jeden z najlepszych polskich bokserów, trzykrotny medalista igrzysk olimpijskich, czterokrotny mistrz Europy, jedenastokrotny mistrz Polski.

Łodzianin Józef Pisarski w ringu stoczył ponad 200 pojedynków. Jeden z nich był szczególny. Sam nazwał go „najważniejszym w sportowej karierze”.

31 sierpnia 1969 roku, w przeddzień swoich 46. urodzin, w katastrofie samolotowej zginął Rocky Marciano, amerykański bokser, jedyny niepokonany mistrz świata wagi ciężkiej. W profesjonalnej karierze stoczył 49 pojedynków, wygrał wszystkie.

Jeszcze przed nastaniem ery Diego Maradony Carlos Monzón, zwany „Strzelbą”, był najbardziej rozpoznawalnym argentyńskim sportowcem. Generatorem prasowych nagłówków. Bogatym playboyem, z którym chętnie bawiła się towarzyska śmietanka Buenos Aires. I życie, i karierę miał nieszablonowe. Ale wzorem do naśladowania, przynajmniej jako człowiek, nigdy nie był.

Miał niebywały pięściarski talent. Lecz kto wie, czy jeszcze większa nie była jego zdolność do wychodzenia z życiowych zakrętów. A te pokonywał bardzo często. Barney Ross, facet niezniszczalny.

Włosi go uwielbiali, bo był jednym z nich: jadł spaghetti, popijał wino i dyskutował o futbolu, nieustannie przy tym gestykulując. Był dla swoich rodaków tym, kim dla Polaków Andrzej Gołota w latach 90. Odniósł też wielki, międzynarodowy sukces w boksie, dyscyplinie niewątpliwie globalnej. Dlatego Nino Benvenuti, gdy tylko pojawiał się wśród rodaków, wywoływał wielkie poruszenie.

Najtrudniejszym przeciwnikiem, z którym mierzył się Tony Ayala Jr. był on sam. Prześladowany przez demony, które co chwila odradzały się w jego umyśle i nie raz, nie dwa posyłały go na glebę. W ringu tak nie było. Tam to Tony przejmował kontrolę. Bił swoich rywali, jak chciał już jako dzieciak. Dziś eksperci mówią o nim, że był jednym z najlepszych pięściarzy, którym nie dane było zdobyć tytułu mistrza świata.

Burdy stadionowe są tak samo stare, jak stary jest sport. Podczas rywalizacji łatwo przecież o iskrę, która wznieci pożar. Dziś przeniesiemy się do lat 30. ubiegłego stulecia, na bokserski ring, gdzie trwała batalia o mistrzostwo Polski. Zarówno na nim, jak i wokół niego działo się wiele, a nadmiar emocji doprowadził do tzw. „incydentu kartoflanego”.

Pięściarz, którego pokonało niewielu. Agresywny, uliczny styl walki, który go cechował był nie do okiełznania dla rywali. Jack Dempsey – wędrowiec, który zawojował świat boksu.

Przed II wojną światową Marian Karolak zdobył tytuł bokserskiego mistrza kraju. Trafił też do kadry „B”.

Miał tyle samo pięściarskiego talentu, co powodów do kolejnej, alkoholowej eskapady – bez liku. Sam László Papp twierdził, że Antoni Kolczyński, to najlepszy polski bokser, z którym przyszło mu skrzyżować rękawice. W ringu potrafił pokonać prawie każdego. W życiu różnie z tym bywało…

W latach 60. w Polsce było wielu znakomitych pięściarzy, jednak uwielbiany był głównie on. Choć nie zdobył żadnego medalu, ludzie chodzili na boks często po to, żeby zobaczyć właśnie jego. Nazywał się Lucjan Trela i był biało-czerwonym, „ciężkim maluchem”.

Walka stulecia. Ileż to bokserskich pojedynków określono tym mianem. Która z nich była tą największą? Jedyną i prawdziwą? Każdy kibic może przedstawić swoje argumenty i pewnie każdy będzie miał trochę racji. Niemniej ta najważniejsza, bo pierwsza, była niepospolita. Kontrowersje z nią związane rozpoczęły się przed pierwszym gongiem i trwały jeszcze długo, długo po wyprowadzeniu ostatniego ciosu.

Sport i morderstwa to szeroki temat. Do najsłynniejszych przypadków należą sprawy Oscara Pistoriusa, O. J Simpsona czy Bruno Fernandesa de Sousy. Dziś przedstawiam wam trzy, mniej znane historie, w których sportowcy byli zabójcami lub ofiarami. Będzie o zazdrosnym krykieciście, bokserze, na którym postanowili zemścić się mafiosi i tenisiście, który w pogoni za pieniędzmi postanowił zabić.

„Pięści anioła” to najnowsza książka Leszka Błażyńskiego. Autor opisuje w niej życie i karierę Zbigniewa Pietrzykowskiego – jednego z najlepszych, a dla niektórych najlepszego boksera w historii tej dyscypliny w Polsce.

Bo przegrywać, to trzeba umieć! Z honorem i godnością. W sporcie nie zawsze tak jest. Emocje, jakie towarzyszą rywalizacji, często są jak łatwopalny gaz. Wystarczy iskierka… i BUM! Zdrowy rozsądek ucieka gdzieś w kąt, a w ruch często idą pięści, krzesła i… noże. W dzisiejszym wpisie przeczytacie, co wyrabiali sportowcy, którzy nie potrafili pogodzić się z porażką. Głównie na igrzyskach olimpijskich.

W drugiej części cyklu „Sport i polityka” znów przeniesiemy się do Berlina, gdzie naziści wpadli na ciekawy pomysł podtrzymania dzietności. Wylądujemy też na Kubie i przyjrzymy się postawie pewnego boksera. Na koniec prześledzimy bułgarsko-tureckie starcie o wielkiego sztangistę – Naima Süleymanoğlu.

W 1983 roku bokserska federacja WBC jako pierwsza zmniejszyła ilość rund w walkach o mistrzowski tytuł: z piętnastu do dwunastu. Być może nigdy nie doszłoby do takiego cięcia, gdyby nie tragiczna w skutkach walka Raya Manciniego z Kimem Duk-koo. Ich batalia zmieniła sposób postrzegania boksu, a koreański pretendent po jej zakończeniu trafił do szpitala. A był to dopiero początek ogromnych nieszczęść.

To był swego rodzaju pięściarski serial, na którego odcinki widzowie czekali z niecierpliwością. Starcia potomków imigrantów: z Polski i Włoch, którzy dali amerykańskiej publice niezapomniane show. Tony Zale i Rocky Graziano – czyli jedna z największych bokserskich trylogii w historii.

Najdoskonalsze oszustwo może przynieść wiele satysfakcji, ale pozostanie oszustwem. Jeśli łączy się ono z pieniędzmi tym gorszy jego smak.

Bokser kompletny. Wizytówka słynnego Feliksa Stamma, a do tego pierwszy powojenny mistrz olimpijski z Polski. Życie go nie rozpieszczało. Zygmunt Chychła był królem wagi półśredniej. Ale jego kariera trwała zbyt krótko.

[et_pb_section fb_built=”1″ custom_padding_last_edited=”on|desktop” _builder_version=”3.0.97″ custom_padding_tablet=”50px|0|50px|0″][et_pb_row make_fullwidth=”on” use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ padding_mobile=”off” make_equal=”on” column_padding_mobile=”on” _builder_version=”3.0.100″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” module_alignment=”center”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.0.47″ column_padding_mobile=”on” parallax=”off” parallax_method=”on”][et_pb_text _builder_version=”3.0.100″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”]