żużel

Billy Sanders był jednym z największych talentów australijskiego żużla i ulubieńcem kibiców w Ipswich. Za uśmiechem, sukcesami i sportową charyzmą krył się jednak człowiek, który coraz gorzej radził sobie z emocjami, stratą i samotnością.

W zielonogórskim żużlu są daty, które działają, jak nagłe ukłucie. Na pewno należy do nich 24 marca 1993 roku, kiedy środowisko speedwaya obiegła wiadomość o śmierci Andrzeja Zarzeckiego. Miał ledwie 22 lata. Był jednym z najzdolniejszych zawodników młodego pokolenia. Kimś, kto dopiero zabierał się do poważnej kariery…

Na Stadionie Śląskim w Chorzowie panował tłok. Ludzie przeciskali się pomiędzy sobą, bo każdy chciał obejrzeć zawody. Była niedziela, 2 września 1973 roku. Trwały indywidualne mistrzostwa świata na żużlu.

Ludzie się dziwili. Jak to jest, że po ciężkim wypadku Robert Dados walczył o powrót na żużlowy tor, a potem próbował odebrać sobie życie. Ale depresja to podstępna choroba. Karmi się ciszą, myślami, samotnością. I atakuje znienacka.

Barry Briggs nie urodził się w miejscu, gdzie bije serce światowego żużla, ale szybko się tam znalazł. Przyjechał z Nowej Zelandii, miał kilkanaście lat, marzenia i wzór do naśladowania – Ronniego Moore’a. Reszta to już lata jazdy bez kalkulacji, starty na całym świecie, pomysły, które wyprzedzały swoje czasy, i sport, któremu poświęcił wszystko.

31 lat temu, 6 września 1992 roku, 21-letni Tomasz Gollob okazał się najlepszym żużlowcem wśród seniorów, zwyciężając w finale indywidualnych mistrzostw Polski w Zielonej Górze. Był to pierwszy w karierze tytuł dla Bydgoszczanina. Drugie miejsce i tytuł wicemistrza kraju wywalczył Jarosław Szymkowiak, a trzeci był Robert Sawina.

Wierność w sporcie jest cnotą coraz rzadziej spotykaną. W historii polskiego żużla, w historii Stali Gorzów Wielkopolski był jednak zawodnik, któremu cecha ta nie była obca. Edward Jancarz – facet, którego serce pompowało żółto-niebieską krew. 21 lat jeździł dla „Stalowców”. Nie mogło być jednak inaczej…