Trener Gerard Cieślik i piłkarscy działacze
Gerard Cieślik, wybitny piłkarz, zapytany kiedyś o swoją trenerską pracę i relacje na linii trener-działacz, odpowiedział – kto wie – czy nie ponadczasowo i proroczo. Czy jego opinia o piłkarskich działaczach jest nadal aktualna?
Gerard Cieślik i jego pomysł
Gerard Cieślik przyznał również, że to właśnie nerwowa praca szkoleniowca zapoczątkowała jego przygodę z paleniem tytoniu. Jakoś musiał odreagować. Przytoczony cytat był też proroctwem. Swego czasu trener Cieślik został zatrudniony w klubie bijącym się o ligowy byt. Gdy obejmował stery zespół zdobył 7 punktów w 9 potyczkach. Włodarze przedstawili ambitnemu i sumiennemu szkoleniowcowi cel: utrzymać drużynę w ówczesnej II lidze.
Kilkanaście rozegranych meczów przyniosło całkiem pokaźną ilość punktów i ów zespół znalazł się piątym miejscu w tabeli. A że do końca rozgrywek pozostało jeszcze trochę gier, to irracjonalni działacze cel zmienili. Tym razem pan Gerard usłyszał, że pora powalczyć o awans. W czasie tamtej rozmowy Cieślik wytknął działaczom słabą sytuację kadrową, brak zaplecza i mocno naruszone fundamenty klubu. Zaproponował poczekać jeszcze rok lub dwa. W tym czasie panowie w garniturach mieli zająć się poprawą organizacji zespołu. Taką od podstaw. On zaś zobowiązał się wprowadzać do zespołu młodych zawodników, ogrywać ich swoją filozofię gry i dopiero później szturmować wrota I ligi. Rozwiązanie wydawało się logiczne i spójne…
Chyba nie trudno przewidzieć, że pomysł ten nie spodobał się działaczom, a zdobywca dwóch słynnych bramek w spotkaniu z ZSRR, z miejsca stał się nieprzyjacielem włodarzy. Tamta sytuacja sprawiła, że musiał opuścić szeregi „ambitnego” klubu.
Czytaj też: Historia Wieczystej Kraków. Antoni Kawula, bój o I ligę i piłkarz, który osiągnął najwięcej
Źródła:
[1] Tadeusz Olszański, Za metą i dalej, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1970 zdjęcie: www.pilkarskaprawda.pl
