„Pieprzyć to, jadę!” – jak Hans Hayer oszukał F1 

Pod koniec lipca 1977 roku na Hockenheimring rozpoczynało się Grand Prix Niemiec. W zespole ATS Racing Team debiutował drugi bolid Penske PC4, za którego kierownicą usiadł Hans Heyer, trzykrotny mistrz niemieckiej serii DRM. Mało kto spodziewał się, że tamten jednorazowy start przejdzie do historii…

Mimo solidnej kariery w wyścigach samochodowych, Heyer miał praktycznie zerowe doświadczenie w bolidach F1. W kwalifikacjach zajął odległe 27. miejsce, a to oznaczało brak awansu do niedzielnego wyścigu (DNQ).

Wynik ten sprawił, że stał się opcją rezerwową numer trzy. Teoretycznie miał więc szansę udziału, ale był jeden warunek – przynajmniej trzech kierowców musiałoby zrezygnować ze startu. I… domino zaczęło się przewracać! Najpierw nieprzygotowanie pierwszego rezerwowego (Patricka Nève’a) zgłosił zespół Williams. Następnie Emilio de Villota poinformował, że nie pojedzie, bo zmaga się z awarią silnika. Heyer został więc pierwszym rezerwowym. Ale ciągle bez formalnej możliwości startu. Musiał wypaść jeszcze jeden uczestnik…

Zegar tykał. Kierowcy ustawili się na swoich pozycjach.

Czytaj też: Szalone lata 80. w Formule 1: „era turbo”, wypadki i śmierć

Na starcie tamtego GP doszło do potężnego zamieszania. Awaria świateł i kolizja Clay’a Regazzoniego z Alanem Jonesem wywołały potworny chaos. To był moment, w którym Hans musiał pomyśleć:

„Pieprzyć to, jadę!”.

Cichaczem, bardzo spokojnie, podszedł do grupy kobiet.

– Dziewczyny, stańcie wokół mojego samochodu, tak żebym był poza zasięgiem wzroku.

Przyjaźnie nastawione panie ustawiły się, nie spodziewając się, co się za moment wydarzy. A Hans Hayer uruchomił swoją maszynę i… wyjechał na tor! Nie mógł przecież formalnie startować, ale skoro już trafił na wyścig Formuły 1, to chciał wziąć udział. Nikt mu nie przeszkodził.

Potem przejechał tylko kilka okrążeń. Na dziewiątym lub dziesiątym (według różnych źródeł) musiał zjechać z powodu awarii skrzyni biegów (DNF). W alei serwisowej czekał na ostateczne rozstrzygnięcia, pewnie zadowolony z cennego doświadczenia. Tamto Grand Prix wygrał Niki Lauda. Gdy legendarny kierowca świętował za jego sprytnego kolegę „zabrała się” kontrola. Po krótkim śledztwie Hansa zdyskwalifikowano (DSQ), bo nie miał pozwolenia na uczestnictwo w rywalizacji.

Czytaj też: Jak Formuła 1 burzyła mury? Grand Prix Węgier 1986 roku

W wyniku tego splotu zdarzeń Heyer do dziś dzierży niepowtarzalny rekord: jako jedyny kierowca w historii F1 uzyskał… DNQ, DNF i DSQ na jednym tylko Grand Prix.

Widzowie zgromadzeni wokół toru Hockenheimring, który często przecinał las, mogli przez wiele kilometrów nie widzieć większości zawodników, a to tylko ułatwiło Heyerowi pozostanie nieuchwytnym. Karę wydaną przez FIA – zawieszenie na pięć wyścigów – Heyer przyjął z niewielkim oporem. Jak wspominał, wiedział, że i tak nie będzie miał szans na kolejne starty w Formule 1. Odnajdywał się gdzie indziej, choć też z różnym skutkiem: w latach 1972-1986 brał udział 12 wyścigach z cyklu 24h Le Mans, ale żadnego z nich nie udało mu się ukończyć, za każdym razem z powodu usterek samochodu. Uczestniczył w Rajdzie Dakar 1986 w klasie ciężarówek i udało mu się zdobyć 2 miejsce w klasyfikacji całego cyklu.

Niezwykła to historia. Dziś i w przyszłości pewnie nie do powtórzenia…