Młoda, nieco bezczelna, nie gryząca się w język, a do tego piekielnie zdolna. Kiedy na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, mając czternaście lat, zdobyła dwa srebrne i dwa brązowe medale, z miejsca stała się ogólnonarodową gwiazdą. Pierwszą tak wielką i kojarzoną ze sportem w Niemczech. Złotą rybką zjednoczonego narodu.
W 1988 r. Eddie Edwards skradł show w Calgary. „Orzeł” może nie latał daleko, ale wzbudził powszechną sympatię. 12 lat później podobną historię stworzył Éric Moussambani, „Węgorz” z Gwinei Równikowej, który pomimo niewielkich możliwości treningowych i słabego wyniku i tak został bohaterem igrzysk. W myśl ponadczasowej idei Pierre’a de Coubertina – „istotą igrzysk nie jest…
Jakże uboga byłaby historia pływania, gdyby nie pojawili się w niej oni. Czterech facetów, którzy przełamywali bariery, pokonywali swoje lęki, nie przejmowali się stereotypami, a w chwilach próby – wykazywali się odwagą. Webb, Jarvis, Kahanamoku i Weissmuller – bohaterowie sprzed lat.
Człowiek, który połączył Greków i Polaków. Bohater narodowy tych pierwszych, nazywany „polskim Bondem”. Agent nr 033B, a także znakomity sportowiec AZS-u Warszawa. O kim mowa? 4 stycznia 1943 roku niemiecki SS-man rozstrzelał Jerzego Iwanowa-Szajnowicza.